Gra on-line a jednak w realu?

 Częstym problemem, z powodu którego szachiści preferują grę on-line zamiast przy prawdziwej szachownicy jest brak przeciwnika, konieczność dojazdu czy dopasowania terminu do drugiej osoby. Takie osoby grają na komputerze lub telefonie i raz, że szkodzą własnym oczom a dwa, że często mają potem kłopot z przestawieniem się na grę w tradycyjnym wydaniu, np. podczas turnieju.

Czy zatem odpuścić grę on-line? I tak i nie. Ja stosuję natomiast rozwiązanie, które:

1. likwiduje problem braku przeciwnika

2. likwiduje problem dojazdu

3. likwiduje problem dopasowania terminu do drugiej osoby

4. minimalizuje czas, w którym moje oczy patrzą w ekran.

I to wszystko na raz!

Kiedy chcę zagrać partię treningową, ustawiam moje ulubione bierki na mojej ulubionej szachownicy i dopiero wtedy odpalam grę online. Kiedy gra się rozpoczyna, na szachownicy przestawiam ruchy swoje oraz przeciwnika. To częsty argument, że to nie odzwierciedla prawdziwej partii i tu nie będę dyskutował. Fizyczne wykonywanie posunięcia przeciwnika oraz podwójne wykonanie własnego ruchu (na szachownicy i ekranie) traktuję natomiast jako zamiennik zapisywania ruchów na blankiecie i przebicie zegara. Odpalam zatem partię 15'+10"" na chess.com, gram na własnym zestawie szachowym a na ekran patrzę tylko wtedy, kiedy usłyszę alert o posunięciu - na urządzeniu warto podnieść dźwięki na maxa, żeby usłyszeć je nawet będąc głęboko zamyślonym. Dopiero, kiedy na zegarze mam mało czasu, np. poniżej minuty przy wspomnianym tempie gry, dopuszczam grę wyłącznie na ekranie i ewentualny powrót na deskę, jeśli nabiję trochę dodawanego czasu.


Tadam.


A w praktyce wygląda to tak:


Próbowaliście takiego rozwiązania?

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy w szachach postępy robi się skokowo, czy stopniowo?

Takie pytanie dostałem od jednego z uczniów. Na początku nie bardzo widziałem sens zastanawiania się nad tym, ale pytanie siedziało mi z tyłu głowy i faktycznie, warto się nad nim pochylić. Czasami możemy mieć wrażenie, że nie robimy postępów mimo dużego wysiłku, który wkładamy w treningi. Czy jest to powód do niepokoju? W szkole uczyliśmy się np. matematyki i po kilku lekcjach była klasówka czy inna forma sprawdzenia wiedzy. Wiedzy konkretnej, z danego zakresu materiału. Egzamin na prawo jazdy? Teoria, łuk, koperta, górka, parkowanie - wiadomo, czego się spodziewać. Jedynie jazda po mieście jest pewnego rodzaju niewiadomą. Studia? Egzaminy i kolokwia również są z konkretnego materiału. Praca? Mało w której branży dziś uczymy się czegoś, z czego skorzystamy za dwa lata. W zdecydowanej większości przypadków pracodawca chce jak najszybciej przygotować nas do bycia produktywnym, więc konieczne jest np. opanowanie programów, na których pracuje firma. A szachy? Już chyba wiesz, do czego zmi...
Czytaj więcej

Genialne ruchy na chess.com

Obraz
Nie powiem, rzadko zdarza mi się zagrać ruch, który chess.com oceni jako genialny. A może dzieje się to częściej, tylko że nie zwracam na to uwagi?  No bo jak można traktować poważnie ocenę ruchu, który zagrałem w tej pozycji: Co grają białe? Rozwiązanie poniżej. W tej pozycji poszło: 1. G:h7 Kf8 z odbiciem piona. Czarne mogły zagrać też:  1. ... K:h7 2. Hc2 Kg8 3. H:c4 również z odbiciem piona i przyjemniejszą pozycją białych niż w partii. Podsumowując, często spotykany motyw poświęcenia gońca na h7 z zaciągnięciem króla i podwójnym atakiem w kolejnym ruchu na chess.com zostało ocenione jako genialne. Dlatego chyba nie specjalnie jest się czym podniecać, jeśli zobaczymy ikonkę z dwoma wykrzyknikami przy naszym ruchu. Dobrze jest samemu ocenić, czy faktycznie z ruchu można być dumnym czy jednak jest to tylko kolejne dobre zagranie. A Wy jakie genialne ruchy zagraliście?
Czytaj więcej